Συνέχεια από το προηγούμενο

 

Οι απαιτήσεις, οι πολυάριθμες δοκιμές και οι μελέτες έφεραν την ανάγκη να δημιουργηθούν και άλλοι οργανισμοί ελέγχου ποιότητας των λιπαντικών όπως π.χ. η ACEA (Ένωση Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων), και οι διάφορες κατασκευάστριες εταιρίες που οι ίδιες απαιτούν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και σε πολλές περιπτώσεις προσθέτουν δικές τους προδιαγραφές ποιότητας (π.χ. VW, Mercedes κ.λ.π). Η ποιοτική ένδειξη κατασκευής ενός ορυκτελαίου με βάση την τεχνολογία είναι ένα απαραίτητο 

 στοιχείο ένδειξης και αναγνώρισης του (π.χ. API, SJ, CG-4 κ.λ.π).

Ένας άλλος παράγοντας που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι το ιξώδες του λιπαντικού. Θα πρέπει να δίδεται προσοχή στις προτάσεις του κατασκευαστή σε σχέση όμως με τη κατάσταση του μηχανήματος τις κλιματικές και περιβαλλοντικές συνθήκες. Υπάρχει επίσης η περίπτωση ο κατασκευαστής να έχει μελετήσει τη λειτουργία του μηχανήματος σε διαφορετικές συνθήκες από αυτές που θα λειτουργήσει τελικά. Σε αυτή την περίπτωση οι απαιτήσεις του κατασκευαστή πρέπει να επανεξεταστούν.

Ανάγνωση προδιαγραφής API


Σύνθεση του λιπαντικού

Το λιπαντικό, δημιουργήθηκε για να προστατεύει τον κινητήρα από την φθορά λόγω τριβής των μεταλλικών μερών κατά τη λειτουργία του. Παράλληλα όμως, η σταδιακή καύση μικρών ποσοτήτων λαδιού εγκαταλείπει αποθέσεις άνθρακα σε καίρια σημεία του κινητήρα, που οδηγεί μακροπρόθεσμα στη δυσλειτουργία του κινητήρα. Επίσης, κατά την ανατάραξη του λαδιού δημιουργείται αφρός, με αποτέλεσμα η αντλία λαδιού να αναρροφά αέρα, η κυκλοφορία του λιπαντικού να γίνεται ανεπαρκής και να μειώνεται η λίπανση του κινητήρα. Προβλήματα όπως αυτά έχουν ως αποτέλεσμα να λειτουργεί ο κινητήρας για κάποια χρονικά διαστήματα με μη ικανοποιητική λίπανση. Αυτό μπορεί να φθείρει σημεία του που έρχονται σε επαφή και χωρίς την κατάλληλη λίπανση να μειώνεται σημαντικά ο χρόνος ζωής τους.

Τύποι Προσθέτων

 

Για να αποφεύγονται αρνητικές ιδιότητες όπως ο αφρισμός ή η μερική καύση του λιπαντικού, αλλά και για να αυξάνεται η αντοχή του λιπαντικού, είναι απαραίτητα τα χημικά πρόσθετα. Κάποιες από τις κυριότερες κατηγορίες χημικών προσθέτων είναι τα ακόλουθα:

Ρύθμισης δείκτη ρευστότητας: Μειώνει το βαθμό μεταβολής της ρευστότητας του λιπαντικού σε σχέση με τη θερμοκρασία. Το πρόσθετο αυτό δεν λειτουργεί στις χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά βοηθάει το λιπαντικό να μην γίνεται ιδιαίτερα λεπτόρρευστο στις υψηλές θερμοκρασίες, όπως είναι η φυσική του τάση.

Καθαριστικά μετάλλου: Αποτρέπουν το σχηματισμό αποθέσεων άνθρακα από την καύση του λαδιού στον κινητήρα και τον διατηρούν καθαρό.

Διασκορπιστές: Κρατούν τα ξένα από το λιπαντικό σώματα σε συνεχή αιώρηση, με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται εναποθέσεις στον κινητήρα (μαύρη λάσπη).

Πρόσθετα κατά της φθοράς: Το λιπαντικό προστατεύει τα μεταλλικά μέρη του κινητήρα, αλλά τα πρόσθετα αυτά δημιουργούν ένα ελάχιστου πάχους στρώμα προστασίας σε κάθε μια από τις τριβόμενες επιφάνειες, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τη φθορά.

Αντιοξειδωτικά πρόσθετα: Εμποδίζουν την οξείδωση του λιπαντικού.

Αντιδιαβρωτικά πρόσθετα: Μειώνουν τη διαβρωτική δράση του νερού και των οξέων, που σχηματίζονται στο λιπαντικό.

Αντιαφριστικά πρόσθετα: Κατά τη λειτουργία του κινητήρα, λόγω της έντονης ανάδευσης, δημιουργούνται φυσαλίδες αέρα στο λάδι, με αποτέλεσμα να μειώνεται η λιπαντική του ικανότητα. Με τα ειδικά αντιαφριστικά πρόσθετα, το φαινόμενο αυτό μειώνεται στο ελάχιστο.

Πρόσθετα αύξησης της αντοχής: Τα πρόσθετα αυτά αυξάνουν την αντοχή του λιπαντικού φιλμ, υπό μεγάλες πιέσεις και θερμοκρασίες.